மாமனாக வந்து வழக்குரைத்த படலம்

சிவபெருமானது அறுபத்து நான்கு திருவிளையாடல்களில் மாமனாக வந்து வழக்குரைத்த படலம் முப்பத்தி ஒன்பதாவது படலமாகும்.

மதுரையில் தனபதி என்றொரு வணிகர் வாழ்ந்து வந்தார். அவருடைய மனைவி பெயர் சுசீலை. இத்தம்பதியினருக்கு நீண்ட நாட்கள் குழந்தைப்பேறு வாய்க்கவில்லை. இருவரும் எவ்வவோ அறச் செயல்கள் செய்தும் குழந்தையே பிறக்கவில்லை. அதனால் தனபதி தன் தங்கையின் புதல்வனை தன் பிள்ளைபோல் எண்ணி வளர்த்து அந்தப் பிள்ளையை தத்துப் பிள்ளையாக ஏற்றுக் கொண்டார். ஒரு நாள் அவரது சகோதரி அலட்சியமாக அவர்கள் குழந்தை பாக்கியமில்லாத மலடு என்றும் என்னுடைய பிள்ளையால் தான் உங்களுக்கு இம்மை மறுமைப் பயன்கள் கிடைக்கப் போகிறது என்று கூறினாள். இதனைக் கேட்டதும் தனபதி அடுத்த பிறவியிலாவது பிள்ளைப்பேறு கிடைக்க வேண்டும் என்று எண்ணி காட்டிற்குச் சென்று தவம் மேற்கொள்ள எண்ணினார். ஆகையால் தன்னுடைய சொத்துக்கள் அனைத்தையும் தன்னுடைய தங்கை மகனுக்கு உரிமையாக்கிவிட்டு தன் மனைவியோடு தவம் செய்ய காட்டிற்குச் சென்றார். தனபதி காட்டிற்குச் சென்றதை அறிந்த அவரது பங்காளிகள் அவரது தங்கையை வஞ்சித்து சொத்துக்களை எல்லாம் பறித்துக் கொண்டு அவளை அடித்து விரட்டி விட்டனர். இதனால் தனபதியின் தங்கை செய்வதறியாது திகைத்தாள். இறுதியில் சொக்கநாதரைச் சரணடைந்தாள்.

சொக்கநாதரே என் தமையன் மனம் வருந்தும்படி பேசிய பலனை இப்போது இப்படி அனுபவிக்கிறேன் என்னை மன்னியுங்கள். எல்லோருக்கும் தாயும் தந்தையுமாய் இருப்பவரே என்னுடைய தமையனார் குழந்தைப்பேறு வேண்டி தவத்திற்குச் செல்லும் போது தத்துப் பிள்ளையான எனது மகனுக்கு அவருடைய செல்வங்கள் அனைத்தையும் விட்டு சென்றார். இதனை அறிந்த எங்களது உறவினர்கள் பொய் வழக்கு பேசி சொத்துக்களை அபகரித்துக் கொண்டனர். ஐயனே நான் யாருமில்லாமல் தனியாக இருக்கிறேன். எனக்கு இவன் ஒருவனே புதல்வன். இவனோ நல்லது கெட்டது அறியாத சிறுவன். எங்களுக்கென்று யாரும் இல்லை. இறைவா எங்களை இந்நிலையிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள் என்று மனமுருக வழிபட்டாள். பின் சோர்வு மிகுதியால் அங்கேயே கண்ணயர்ந்தாள். அப்போது சொக்கநாதர் அவளுடைய கனவில் தோன்றி பெண்ணே நீ நாளை உன்னுடைய சுற்றத்தாரை உன்னுடைய சொத்துக்களை கேட்டு வழக்காடு மன்றத்திற்கு அழைத்து வா. யாம் இப்பொய் வழக்கினைத் தீர்த்து உம்முடைய பங்கினை உமக்கு அளிப்போம் என்று கூறினார். இறைவனாரின் திருவாக்கினைக் கேட்டதும் திக்கற்றவருக்குத் தெய்வமே துணை என்பது இதுதானோ என்று எண்ணி தன்னுடைய வீட்டிற்கு மகனை அழைத்துக் கொண்டு சென்றாள். மறுநாள் தன்னுடைய உறவினர்களிடம் சென்று தன்னுடைய சொத்துக்களை திருப்பி அளிக்கும்படி கேட்டாள். அவர்கள் அவளையும் அவளுடைய மகனையும் திட்டி அடித்து விரட்டினர். உடனே அவள் அழுதபடியே வழக்காடு மன்றத்திற்குச் சென்று தன்னுடைய சொத்துக்களை உறவினர்களிடமிருந்து திருப்பித் தரும்படி கேட்டாள். வழக்காடு மன்றத்தினர் தனபதியின் உறவினர்களை அழைத்துவர உத்தரவு இட்டனர். வழக்காடு மன்றத்தில் தனபதியின் தங்கைக்கும் உறவினர்களும் வழக்கு நடைபெற்றது. அப்போது இறைவனார் தனபதியின் உருவில் வழக்காடு மன்றத்திற்கு வந்தார். தனபதியைக் கண்டதும் அவருடைய உறவினர்கள் நடுங்கினர்.

இறைவனான தனபதி தன்னுடைய தங்கையையும் மருமகனையும் கட்டிக் கொண்டார். பின்னர் சபையோர்களிடம் என் தங்கையின் வழக்கை ஆராய்ந்து தர்மத்தின் வழியில் நின்று முடிவினைத் தெரிவியுங்கள் என்றார். பின் வழக்காடு மன்றத்தில் இருந்தவர்கள் இருதரப்பினரையும் நன்கு கேட்டறிந்து உறவினர்களின் கூற்று பொய் என்று கூறினர். இதனைக் கேட்டதும் தனபதியின் உறவினர்கள் வந்திருப்பது தனபதியே அல்ல என்றனர். இதனைக் கேட்டதும் இறைவனான தனபதி அவருடைய சொத்துக்களின் விவரம் உறவினர்களின் விவரம் அவர்களின் குடிப்பெயர் உடன் பிறந்தோர் அவர்களின் குணங்கள் அவர்கள் செய்யும் தொழில்கள் ஆகியவற்றை விளக்கமாக எடுத்து உரைத்தார். இதனைக் கேட்டதும் வழக்காடு மன்றத்தினர் இவர் தனபதியே என்றனர். இதனைக் கேட்டதும் தனபதியின் உறவினர்கள் எல்லோரும் இனியும் இங்கிருந்தால் அரச தண்டனைக் கிடைக்கும் என்று கருதி ஒருவர் பின்னர் ஒருவராக வெளியேறினர். பின்னர் வழக்காடு மன்றத்தினர் தனபதியின் சொத்துக்கள் முழுவதும் அவருடைய தங்கை மகனுக்கு உரியது என்று கூறி சாசனம் அளித்தனர். தனபதியான இறைவனார் அந்த சாசனத்தை தனபதியின் தங்கையிடம் கொடுத்தார். பின்னர் எல்லோரும் பார்த்திருக்கும் போது அங்கிருந்து மறைந்தருளினார். இதனைக் கண்ட அங்கிருந்தோர் மாமனாக வந்தது சொக்கநாதரே என்பதை உணர்ந்தனர். இதனை சுந்தரேச பாத சேகர பாண்டியனிடம் தெரிவித்தனர். இறைவனின் திருவிளையாடலை எண்ணி வியந்தார் சுந்தரேச பாத சேகர பாண்டியன். மதுரையை நல்வழியில் ஆட்சி புரிந்து சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு தன் மகனான வரகுண பாண்டியனிடம் நாட்டை ஒப்புவித்து இறைவனின் திருவடியை அடைந்தான்.

சிவபெருமான் இந்த திருவிளையாடலை செய்து இதன் மூலம் உலகிற்கு அளித்த நன்மை:

தனது தவறை உணர்ந்து அதனை திருத்திக் கொண்டு இறைவனை சரணடைபவர்களை இறைவன் கட்டாயம் காப்பார் என்பதை இந்த திருவிளையாடல் மூலம் அனைவருக்கும் உணர்த்தினார்.

Maamanaga Vanthu Vazhakkuraitha Padalam (மாமனாக வந்து வழக்குரைத்த படலம்)

"Maamanaga Vanthu Vazhakkuraitha Padalam" is the 41st chapter in the Thiruvilaiyadal Puranam.

This chapter translates to "The Chapter where He came as a Maternal Uncle to Argue a Case." It is a deeply moving courtroom drama that highlights Lord Shiva’s role as the ultimate protector of the destitute, the orphaned, and the oppressed.

The Story

1. The Grieving Widow and the Greedy Relatives

In the city of Madurai, there lived a wealthy and pious merchant who was a staunch devotee of Lord Somasundarar. Unfortunately, he passed away prematurely, leaving behind his grieving widow and their young, fatherless son.

Seeing that the widow had no brothers to protect her (in traditional Tamil culture, a maternal uncle—Maaman—is the primary guardian of his sister and her children if the husband dies), the deceased merchant's relatives hatched a wicked plot. Driven by extreme greed, they fabricated false documents, bribed witnesses, and forcefully seized all the lands, wealth, and property that rightfully belonged to the young boy. They mercilessly threw the widow and her son out onto the streets.

2. The Appeal to the King

Desperate and homeless, the widow took her son and appealed to the royal court of King Varaguna Pandiyan, seeking justice. However, the greedy relatives presented their forged documents and brought in their bribed witnesses. Since the widow had no male relative to speak on her behalf, she was unable to legally counter their web of lies. The court, bound by the fabricated evidence, was on the verge of ruling in favor of the relatives.

3. The Surrender at the Temple

Having lost all hope in human justice, the weeping widow went to the Meenakshi Sundareswarar Temple. She fell before the sanctum of Lord Shiva and cried, "Oh Lord! I have no brother to stand by me, and my son has no uncle to defend his rights. You are the only Guardian of the helpless. You must be my brother and save us!"

4. The Arrival of the Divine Uncle (Maaman)

The next morning, the royal court reconvened to deliver the final verdict. Suddenly, a bold, majestic, and fierce-looking man strode into the courtroom. He was dressed as a wealthy merchant and radiated an intimidating aura of authority.

He announced to the King, "I am this woman's long-lost brother, the maternal uncle (Maaman) of this boy. I have returned from a long journey to claim what rightfully belongs to my sister's family."

5. The Courtroom Masterclass

What followed was a brilliant display of divine intellect. The "Uncle" did not use weapons; he used the law. He produced the real, original documents bearing the deceased merchant's actual seal and signature.

He ruthlessly cross-examined the relatives' false witnesses, easily exposing their lies and contradictions before the King. With flawless logic, sharp arguments, and undeniable proof, the divine Uncle completely dismantled the relatives' fraudulent claims.

6. The Verdict and the Vanishing Act

Astounded by the Uncle's brilliance and the irrefutable evidence, King Varaguna Pandiyan realized the truth. He severely punished the greedy relatives for forgery and perjury, and officially ordered all the wealth and properties to be restored to the widow and her son.

The King, deeply impressed by the Uncle's intellect, wished to honor him. However, as soon as the royal decree was signed and the property was securely handed over to the widow, the majestic Uncle smiled at his "sister" and her son—and suddenly vanished into thin air right before the eyes of the entire court.

The King and the widow immediately realized that it was none other than Lord Somasundarar Himself who had taken a human form to act as the family's lawyer.

Significance and Legacy

• Protector of the Defenseless: This story is deeply loved because it shows that God will personally step into the mundane, legal affairs of human beings to ensure justice is served, especially for widows and orphans who have no earthly protectors.

• The Ultimate Relation: In Hinduism, there is a famous prayer declaring God as the ultimate relative ("Twameva Mata, cha Pita Twameva... Twameva Bandhu" - You are my mother, father, and relative). By taking the specific role of a Maaman (maternal uncle), Lord Shiva perfectly fulfilled the cultural expectation of a brother protecting his sister.

• God of Justice: This Thiruvilaiyadal reinforces Lord Shiva's title in Madurai as the supreme judge and the upholder of Dharma (righteousness) against corruption and greed.