வரகுணனுக்கு சிவலோகம் காட்டிய படலம்

சிவபெருமானது அறுபத்து நான்கு திருவிளையாடல்களில் வரகுணனுக்கு சிவலோகம் காட்டிய படலம் நாற்பதாவது படலமாகும்.

வரகுணன் சீரும் சிறப்புமாக மதுரை நீதிநெறி பிறழாமல் ஆட்சி செய்து வந்தான். அதேநேரத்தில் சொக்கநாதரிடம் பேரன்பு கொண்டிருந்தான். ஒருநாள் அவன் வேட்டையாட காட்டிற்குச் சென்றான். இருள் சூழ்ந்த வேளையில் அவன் கனவட்டம் என்ற குதிரையின் மீது அமர்ந்து நாட்டிற்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது வழியில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அந்தணர் ஒருவர் குதிரையின் காலடியில் சிக்கி இறந்தார். இதனை அறியாத வரகுணன் அரண்மனை திரும்பினான். காட்டில் இருந்த சிலர் இறந்த அந்தணரின் உடலை எடுத்துக் கொண்டு வரகுணனின் வாயிலில் இட்டு நடந்தவற்றை வரகுணனுக்கு கூறினர். தனது குதிரையின் காலடியில் சிக்கி அந்தணர் இறந்ததை அறிந்த வரகுணன் இறந்த அந்தணனைச் சார்ந்தவர்களை வரவழைத்து பொன் பொருள் உதவி செய்ததோடு அந்தணனுக்கு முறைப்படி இறுதி சடங்குகளை நடத்த ஏற்பாடு செய்தான். எனினும் வரகுணனை பிரம்மகத்தி என்னும் பாவம் (கொலைப் பாவம்) பற்றிக் கொண்டது. பிரம்மகத்தி பிடித்த வரகுணன் மிகவும் துன்பத்துக்கு ஆளானான். அதனைப் போக்குவதற்கு நிறைய முயற்சிகள் செய்தான். இறுதியில் பெரியோர்களின் சொல்படி நாள்தோறும் சொக்கநாதரைத் தரிசித்து 1008 முறை வலம் வந்தான். அப்போது ஒருநாள் இறைவனார் அசரீரியாக பாண்டியனே நீ அஞ்சாதே காவிரி நாட்டைச் சார்ந்த சோழன் உன்னுடன் போரிட வருவான். அப்போது நீ அவனை புறங்காட்டி ஓடச்செய்வாய். நீ சோழனைத் தொடர்ந்து சென்று அவனது எல்லையில் உள்ள திருவிடைமருதூரை அடைவாய். அங்கே உன்னுடைய பிரம்மகத்தியை யாம் நீக்குவோம். என்று திருவாய் மலர்ந்தருளினார்.

சொக்கநாதரின் அசிரிரீ வாக்கைக் கேட்ட வரகுணன் மகிழ்ந்து சோழனின் வருகைக்காக காத்திருந்தான். இறைவனாரின் கூற்றுப்படி சோழன் பாண்டியனின் மீது படையெடுத்து வந்தான். வரகுணனும் சோழனை எதிர்த்து போரிட்டு அவனை விரட்டிச் சென்றான். திருவிடைமருதூர் வந்ததும் மகாலிங்கத்தை வழிபடுவதற்காக வரகுணன் கோவிலின் கிழக்கு வாயில் வழியாக திருகோவிலுக்குச் சென்றான். வரகுணனைப் பிடித்திருந்த பிரம்மகத்தி கோவிலின் வெளியே தங்கியது. உள்ளே சென்ற வரகுணன் மகாலிங்கத்தை பலவாறு துதித்து வழிபாடு நடத்தினான். அப்போது இறைவனார் பாண்டியனே நீ மேற்கு வாயிலின் வழியாக வெளியேறு. கிழக்கு வாயிலில் பிரம்மகத்தி உன்னை பிடிப்பதற்காக காத்திருக்கிறது என்று திருவாய் அருளினார். வரகுணனும் இறைவனாரின் ஆணைப்படி மேற்கு வாயிலின் வழியே வெளியேறினான். மதுரைக்கு திரும்பிய வரகுணன் சொக்கநாதரை நாள்தோறும் வழிபட்டு வந்தான்.

சிவராத்திரி நாளன்று வேதங்கள் ஆகமங்கள் உள்ளிட்ட நூல்களில் கூறியபடி உலகம் அனைத்திலும் மேம்பட்ட சிவலோகத்தைக் காணும் ஆசை வரகுணனுக்கு ஏற்பட்டது. தன்னுடைய விருப்பத்தை சொக்கநாதரிடம் தெரிவித்து மனமுருக வழிபாடு மேற்கொண்டான். வரகுணனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற சொக்கநாதர் திருவுள்ளம் கொண்டார். திருநந்தி தேவரை அழைத்து வரகுணனுக்கு சிவலோகத்தை காட்ட ஆணையிட்டார். திருநந்தி தேவரும் சிவலோகத்தை மதுரைக்கு எழுந்தருளச் செய்து வரகுண பாண்டியனின் கண்களுக்கு மட்டும் தெரியும்படி காட்டி அருளினார். இறைவன் இறைவியுடன் இருந்த காட்சியைக் கண்ட வரகுணன் பேரின்பக்கடலில் மூழ்கினான். ஹரி அயனால் அடிமுடி காணப்பெறாத சிவ ஜோதியே கண்டேன் பேறுபெற்றேன் பேறுபெற்றேன் என்று சொல்லி மகிழ்ந்தார். பாண்டியன் வணங்கித் துதி பாடுகையில் கைலாயம் மறைந்து விட்டது. மன்னன் ஆச்சரியமுற்று அருகில் இருப்பவரிடம் தான் கண்ட காட்சிகளைக் கூற அரசே நீரே பாக்கியவான் என அனைவரும் புகழ்ந்தனர். அன்று முதல் மதுரையம்பதி பூலோக சிவலோகம் என்று சிறப்பிக்கப்படுகிறது.

சிவபெருமான் இந்த திருவிளையாடலை செய்து இதன் மூலம் உலகிற்கு அளித்த நன்மை:

இறைவனார் தனது அடியவர்களுக்காக செயற்கரும் செயல்களைச் செய்து காட்டுவார் என்பதையும் பிரம்மகத்தி பாவம் பிடித்தவர்கள் தங்களின் பாவத்தைப் போக்கிக் கொள்வதற்கான வழிமுறையையும் இந்த திருவிளையாடல் மூலம் அனைவருக்கும் உணர்த்தினார்.

Varagunanukku Sivalogam Kattiya Padalam (வரகுணனுக்குச் சிவலோகம் காட்டிய படலம்)

"Varagunanukku Sivalogam Kattiya Padalam" is the 40th chapter in the Thiruvilaiyadal Puranam.

This chapter translates to "The Chapter where Sivalogam was Shown to Varagunan." It is a beautiful, two-part story that first deals with the redemption of an accidental sin and then culminates in the King receiving the ultimate divine vision without ever having to leave his physical body or his city.

The Story

1. The Unintended Sin

King Varaguna Pandiyan was a righteous ruler of Madurai and an ardent devotee of Lord Somasundarar (Shiva). One evening, the King was returning to the city on horseback after a hunting expedition. In the darkness of the night, his swift horse (named Kanavattam) accidentally stepped on a Brahmin who was sleeping on the path. The Brahmin died instantly, but the King, unaware of the tragedy in the dark, rode back to his palace.

The next morning, citizens brought the lifeless body to the palace. Horrified and deeply remorseful, the King provided wealth to the man's family and ensured proper final rites were performed. However, the unintended act of killing a Brahmin afflicted the King with a terrible, tormenting karmic curse known as Brahmahatti Dosham.

2. The Divine Instruction

The curse caused the King immense physical and mental suffering. He constantly prayed to Lord Somasundarar for relief. One day, an ethereal voice (Asariri) echoed from the sanctum: "Do not fear. The Chola King will soon invade your kingdom. You must fight him, defeat him, and chase him all the way to his border town of Thiruvidaimarudur. There, your sin will be cleansed."

3. The Chase to Thiruvidaimarudur

Exactly as predicted, the Chola King invaded the Pandyan kingdom. Varaguna Pandiyan fought fiercely, routed the enemy, and chased the fleeing Chola forces up to the temple town of Thiruvidaimarudur (near Kumbakonam).

There, the King entered the grand Mahalingaswamy Temple through the Eastern Entrance. The terrifying Brahmahatti spirit that had been haunting him could not enter the sacred temple grounds; it stayed outside the eastern gate, waiting to possess him again when he came out.

After the King worshipped Lord Mahalingaswamy, a divine voice commanded him: "Exit through the Western Entrance and return to Madurai." The King obeyed. The Brahmahatti spirit remained endlessly waiting at the eastern gate, and Varaguna Pandiyan was permanently freed from his curse.

4. The Ultimate Request

Purified and filled with overwhelming gratitude, Varaguna Pandiyan returned to Madurai and ruled peacefully. On the auspicious night of Maha Shivaratri, his devotion reached a fever pitch. He went to the Meenakshi Sundareswarar Temple and prayed, "Oh Lord, scriptures say that your celestial abode, Sivalogam (Mount Kailash), is the ultimate realm. I do not want to wait until my death to see it. Please bless my mortal eyes with the vision of Sivalogam right here!"

5. The Descent of Sivalogam

Moved by the pure, childlike longing of His devotee, Lord Shiva decided to fulfill the request. He commanded Nandi (the divine bull) to transport the entire realm of Sivalogam to Madurai.

Miraculously, the earthly city of Madurai transformed. To the blessed eyes of King Varaguna Pandiyan, the temple became Mount Kailash. He saw the dazzling, unearthly light, the celestial beings (Ganas, Devas, and Sages), and right at the center, the breathtaking, majestic vision of Lord Shiva and Goddess Parvati seated in their supreme cosmic forms.

The King wept tears of absolute ecstasy, realizing he had achieved the ultimate spiritual liberation while still alive. After blessing the King, the vision vanished, returning Madurai to its earthly state.

Significance and Legacy

• The Thiruvidaimarudur Tradition: This Thiruvilaiyadal is the origin of a famous, real-world temple practice. Even today, thousands of devotees visiting the Mahalingaswamy Temple in Thiruvidaimarudur strictly enter through the main eastern entrance and exit through the western entrance to symbolically leave their sins (doshas) behind, mirroring Varaguna Pandiyan's escape.

• Bhooloka Sivalogam: Because Lord Shiva brought His celestial abode to the city for the King, Madurai earned the prestigious spiritual title of Bhooloka Sivalogam (Sivalogam on Earth).

• Intent vs. Karma: The story philosophically addresses karma. Even though the King did not intend to kill the man, the physical action still carried a karmic weight (Brahmahatti) that had to be resolved. However, God's grace provides a way out of even the most inescapable karmic debts.