கடல் சுவற வேல் விட்ட படலம்

சிவபெருமானது அறுபத்து நான்கு திருவிளையாடல்களில் கடல் சுவற வேல் விட்ட படலம் நூலின் பதிமூன்றாவது படலமாகும்.

சுந்தரபாண்டியனார் தடாதகை ஆகியோரின் குமரனான முருக்கடவுளை ஒத்த உக்கிரபாண்டியன் மதுரையை சிறப்புற ஆட்சி செய்தார். மதுரையின் வளம் குன்றாது இருக்க உக்கிரபாண்டியன் 96 வேள்விகளைச் செய்து முடித்தார். இன்னும் நான்கு வேள்விகளைச் குறைவின்றி செய்து முடித்தால் உக்கிரபாண்டியனுக்கு இந்திரப்பதவி கிடைத்து விடும் என்று எண்ணி தேவர்களின் தலைவனான இந்திரன் உக்கிரபாண்டியனின் மீது பொறாமை கொண்டான். இந்திரனின் பொறாமையால் அவனுடைய மனதில் சூழ்ச்சி ஒன்று உருவானது. அதன்படி அவன் கடலரசனை அழைத்து மதுரையை அழிக்கும்படி கூறினான். கடலரசனும் இந்திரனின் பேச்சுக்கு உடன்பட்டு மதுரையை அழிப்பதாக இந்திரனுக்கு வாக்குறுதி அளித்தான். கடலரசன் இந்திரனுக்கு அளித்த வாக்குறுதிப்படி மதுரை அழிப்பதற்காக பெரும் சீற்றத்துடன் ஊழிக் காலத்தினை ஒத்த அழிவினை மதுரையில் உண்டாக்குவதற்காக பொங்கி எழுந்து மதுரையை நோக்கி வந்தான். கடலரசன் நள்ளிரவில் மதுரையின் கிழக்குப் பகுதியை அடைந்த போது சொக்கநாதர் உக்கிரபாண்டியனின் கனவில் சித்தர் வடிவில் தோன்றினார். பாண்டியனே உன்னுடைய மதுரை நகரினை அழிக்கும் பொருட்டு கடலானது பொங்கி எழுந்து வருகிறது. நீ உன்னுடைய வேல்படையை கடலின் மீது ஏவி அதனை வெற்றி பெற்று மதுரையைக் காப்பாயாக என்று எச்சரிக்கை வார்த்ததை கூறி மறைந்தார்.

சித்தரின் எச்சரிக்கை வார்த்தை கேட்டு கண் விழித்த உக்கிரபாண்டியன் தனது அமைச்சர்களோடு கலந்து ஆலோசித்து விரைந்து சென்று பேரொலியோடு வருகின்றன கடலினைப் பார்த்து வியந்து நின்றான். அப்போது பாண்டியனின் கனவில் வந்த சித்தமூர்த்தி நேரில் அவ்விடத்திற்கு வந்தார். பின் உக்கிரபாண்டியனை நோக்கி பாண்டியனே இனியும் காலம் தாழ்த்தாது உன்னிடம் உள்ள வேல் படையைக் கொண்டு பொங்கிவரும் கடலினை வெற்றி கொண்டு மதுரையை விரைந்து காப்பாய் என்று கூறினார். சித்தரின் வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன் உக்கிரபாண்டியன் தன்னிடம் இருந்த வேல் படையின் கூரியமுனை கடலில் படுமாறு வலஞ்சுழித்து வீசி எறிந்தான். கூரிய வேலின் நுனி கடலில் பட்டவுடன் கடலானது பேரோலியுடன் வற்றி வலிமை இழந்தது. உக்கிரபாண்டியனின் கணுக்கால் அளவுக்கு கடல் நீர் குறைந்தது. மதுரைக்கு கடலினால் வந்த பெரும் ஆபத்து விலகியது. உக்கிரபாண்டியனின் அருகில் நின்றிருந்த சித்தர் வைகைக் கரையில் கடைச்சங்கத்தை நிறுவி தமிழ் வளர்ப்பாய் என்று அருளினார். பின் வானத்தில் உமையம்மையோடு இடப வாகனத்தில் காட்சியருளினார். உக்கிரபாண்டியன் அவரைத் துதித்துப் போற்றினான். இறைவனார் திருக்கோவிலுள் ஜோதி வடிவில் புகுந்தருளினார். உக்கிரபாண்டியனும் இறைவனாரை திருகோவிலினுள் சென்று வழிபாடு செய்தான். பல விளை நிலங்களை திருகோவிலுக்கு சொந்தமாக்கிய உக்கிரபாண்டியன் மதுரையை இனிது ஆட்சி புரிந்தான்.

சிவபெருமான் இந்த திருவிளையாடலை செய்து இதன் மூலம் உலகிற்கு அளித்த நன்மை:

தமிழுக்கு கடைச் சங்கத்தை ஏற்படுத்தி அருளினார். மேலும் வஞ்சனை எண்ணம் கொண்டவர்களோடு சேர்ந்து மற்றவர்களுக்கு தீயது செய்தால் தீய செயலில் ஈடுபடுபவர்கள் கண்டிப்பாகத் தண்டிக்கப்படுவர் என்பதே இந்த திருவிளையாடல் மூலம் அனைவருக்கும் உணர்த்தினார்.

Kadal Suvara Vel Vitta Padalam (கடல் சுவற வேல் விட்ட படலம்)

"Kadal Suvara Vel Vitta Padalam" is the 13th chapter in the Thiruvilaiyadal Puranam.

This chapter translates to "The Chapter where the Vel (Lance) was Thrown to Dry Up the Sea." It is a dramatic and heroic story that illustrates how Lord Shiva protected the Pandyan kingdom from a devastating ocean deluge orchestrated out of divine jealousy.

The Story

1. The Ninety-Six Sacrifices

During the reign of King Ukkira Pandiyan (the powerful son of Lord Somasundarar and Goddess Meenakshi), the kingdom flourished with absolute peace, prosperity, and righteousness. Wishing to ensure that the land's prosperity never waned, the King successfully performed 96 great Ashwamedha Yajnas (horse sacrifices).

2. Indra's Insecurity and Plot

According to ancient lore, if a mortal king successfully completed 100 Ashwamedha sacrifices, he would become eligible to attain Indra's celestial throne. Fearing that his position as the King of the Devas was in jeopardy, Indra grew fiercely envious of Ukkira Pandiyan.

Determined to stop the King from completing his remaining four sacrifices, Indra devised a malicious plan. He summoned Varunan (the God of the Ocean/Waters) and ordered him to unleash a massive, destructive deluge to flood and completely submerge the city of Madurai.

3. The Midnight Deluge

Complying with Indra's command, Varunan summoned the mighty ocean waters in the dead of night. A colossal, terrifying wall of seawater rose up like a cosmic wave (Pralaya), rushing inland with ferocious speed to swallow Madurai whole.

4. The Divine Dream

As the surging waves reached the outskirts of the city, Lord Shiva appeared in a dream to King Ukkira Pandiyan in the guise of a wise Siddhar.

The Lord gently reassured the panicked King, saying: "Do not fear the ocean's wrath. Take the divine Vel (lance/spear) that I previously gifted to you, go to the edge of the floodwaters, and hurl it directly into the sea to subdue it."

5. Throwing the Vel

Awakening from his dream and seeing the vast ocean waters threatening the city walls, the King rushed to the edge of the flood. Filled with resolve and trusting the Lord's divine instructions, he took up the sacred Vel and hurled it with all his might into the advancing waves.

6. The Sea Dries Up

The moment the divine Vel struck the water, a blinding flash of energy raced through the currents. With a sharp, cracking sound, the immense power of the weapon neutralized the flood, instantly boiling and drying up the massive body of water until the ocean receded entirely, leaving only a shallow puddle around the ankle.

Varunan's pride was crushed, and the threat to Madurai was completely eliminated. The King returned to the temple, filled with gratitude, and praised Lord Shiva for acting as the ultimate protector of the city.

Significance and Legacy

• The Power of the Divine Weapon: This chapter highlights the significance of the divine weapons (Vel, Valai, and Chendu) bestowed by Lord Shiva upon the royal line of Madurai to safeguard the realm from celestial threats.

• Protection Against Envy: It reinforces the core theme of the Thiruvilaiyadal Puranam that no matter how powerful the ego or political/celestial conspiracy (even from Indra himself) might be, divine grace will always step in to shield righteousness.